اخبار و حوادث کوهنوردی

 


وای بوقتی که بگندد نمک


خوانندگان گرامی این مطالب بعنوان جوابیه و حق و حقوق قانونی اینجانب و دفاع از مطلب چاپ شده بنده در مجله کوه 55 در زمان مقرر به مجله کوه ارسال گردید ولی متاسفانه مسئولین مجله کوه از چاپ این مطالب خودداری نمودند اما جای سئوال است و احتمالا از نامگذاری به این گزارش پشیمان شده بودند امیدوارم مسئولین مجله کوه قوانین مطبوعات را بهتر از این رعایت نمایند.                                                                                                        
                                                               

 

 

 

 

 

جوابیه به متن آقایان محترم که  در مجله 55 صفحه 98و 99 چاپ شده است.

 

 

 

آقایان محترم اعتراض های شما عزیزان را که نسبت به گزارش بنده نوشته بودید تک تک مطالعه نمودم ولی بدانید که هرچه بود واقعیت بوده و شما عزیزان هرچه قدر با نوشتن اینگونه مطالب انتقادی سعی در محکوم نمودن اینجانب و یا پوشاندن و آرایش دادن آن باشید کار خوبی نیست و بایستی بپذیریم و خودمان را اصلاح کنیم و از قدیم گفتند که واقعیت تلخ است  بنده در ارسال مطلب خود پشیمان نبوده و قصد و غرضی هم با شخصی نداشتم و در شان تصاویر موجود مطلبی تنظیم نمودم و امیدوارم این گزارش برای آنهایی که به طبیعت لطمه میزنند درس خوبی شده باشد.                                                                                                    

 

جناب آقای یوسف صمدی زنوز : از آنجائیکه جنابعالی در این کلاس حضور نداشتید بنابراین قضاوت شما را بجا نمی بینم ولی بنده برحسب وظیفه به اعتراض شما جوابگو هستم و بدانید که بنده نیاز به معرفی خود ندارم و هیچ کس را به کمک هم نمی طلبم آنهایی که تعصب ندارند با مشاهده تصاویر همه چیز برایشان آشکار است لازم به توضیح است که هرکسی بنحوی کسب تجارت و یا به قول شما تولید پول میکند جنابعالی مگر اصناف نیستیند پس بدانید که تولید پول و سرمایه برای همه یک رکن اساسی است ضمنا اجرای برنامه های گردشگری و توریستی و کسب درآمد در هیچ جای دنیا کار منفی نیست بلکه روز بروز افزایش پیدا میکند بلکه هنر و لیاقت سرپرست و آداب و فرهنگ شرکت کنندگان است که میتواند حافظ طبیعت باشد آیا مگر در کشور های پیشرفته چند برابر کشور ما تورهای گردشگری را اجرا نمی کنند؟                                          
پس سخنان شما ربطی به این موضوع نداشته و لطفا قضیه را به حاشیه ها نکشانید.                           

 

جناب آقای رضا خوشدل : گزارش شما نیز مثل گزارش دیگر دوستان تفسیر شبیه هم را داشت و بنده دور از ادب حرفهایی در آن گزارش ذکر ننمودم بنظر شما چطوری میبایستی می نوشتم و یا انتظار داشتیند که می نوشتم دوستان چرا اینکار زشت را انجام داده ایند بدانید اگر گزارش این عمل اینطور نوشته نمی شد از جنابعالی و دیگر عزیزان جواب انتقادی دریافت نمی کردیم و بی اهمیت شمرده میشد ضمنا نوشته اید که (انداختن یک کاغذ شکلات بر روی زمین را در محیط مربیان حساسیت داشتند تا چه رسد به قطع درختان) البته که حساسیت نشان میدهند چون انداختن کاغذ شکلات در طرح درسی شما نبوده ولی آلونک سازی با درختان جنگلی از طرح درسی آن کلاس بوده و می بایستی اینکار انجام میشد نه به این بهاء. لااقل میتوانستید این کار را با طبیعت سهیم می شدید و از گرفتن عکس ها خودداری میکردیند و این عمل ناپسند را بین خداوند و درختان و آنهایی که این عمل را انجام دادند محفوظ می ماند.                                                                                                                   
جناب آقای مسعود علی پور : بنده همین اعتراض جنابعالی را با نامه ائی که قبلا برای من ارسال نموده بودیند خواندم و در آن نامه خواستار عکسهای ژست گرفته شده را بودیند ولی در نامه تان هیچ تلفنی و یا امیلی قید نکرده بودیند که من بتوانم عکسهای مورد بحث را به شما ارسال نمایم در ضمن بنده تصاویر مختلف رنگی به بهمراه گزارش بی نام به مجله کوه ارسال نموده بودم و مسئولین محترم مجله کوه فقط یکی از تصاویر را که چهره ها مشخص نبود چاپ نموده اند و کلمه (وای به وقتی که بگندد نمک) سخن بنده نبوده  بلکه مسئولین مجله کوه این سخن را به این گزارش لایق دیدند چون در تصاویر رنگی همه چیز برای آنان گویا بود.                                                                                                       
جناب آقای مرتضی فرخی : با توجه باینکه گزارش تان را فقط با ذکر  فامیلی نوشته بودید ولی بنده اسم شما را نیز یاد گرفتم و از آنجائیکه جنابعالی بیش از چهل سال سن ندارید چطوری ادعای 30 سال تجربه کوهنوردی دارید باور نمیکنم چون بنده با 51 سال سن مدعی 30 سال تجربه کوهنوردی نیستم ضمنا در انتقاد خود چنین نوشتید که بنده طی عمر کوهنوردی خودم نه دیدم و نه شنیدم که کوهنوردی در کوله پشتی خودش تبر جا سازی کند آری درست است تبر جاساز کردن ممکن نیست اما اگر درختان زبان داشتند میگفتند که با چه اره سیمی های کوچولو که حمل آنها راحت است ما را بریدند و در گزارش ما کلمه تبر زدن یک اصطلاح بوده است.                                                                                                           

 

 

 

                                                                                   با تقدیم احترام  

 

                                                                          مسعود آقابالائی تبریز      

 

 











این همان اره سیمی کوچولو است که درختان بی گناه با این ابزار بریده شده اند


بازگشت به ليست